Kon Mikhail Tal een nijlpaard uit het moeras halen terwijl hij een GM-partij speelt?

Journalist: Om eventjes onze diepzinnige discussie te onderbreken en lichtjes van onderwerp te veranderen: gebeurt het wel eens dat er abstracte, niet schaak-gerelateerde gedachten in je opkomen tijdens een partij?
Tal: Jazeker. Ik zal, bijvoorbeeld nooit mijn partij met GM Vasiukov tijdens het USSR Kampioenschap vergeten. We zaten in een zeer ingewikkelde positie en ik was van plan een paard te offeren. Het was geen duidelijk offer; er waren heel wat variaties mogelijk, en ik scheen helemaal vast te geraken wanneer ik ze probeerde door te rekenen. Wanneer een subtiel antwoord van mijn opponent scheen te kloppen, zag ik in de plaats een totaal hopeloze situatie. Mijn hoofd vulde zich op korte tijd met een chaotische stapel zetten, en de variantenboom groeide razendsnel. En toen opeens, zonder duidelijke reden, hoorde ik in mijn hoofd de strofe van Korney Chukovsky: “Oh, wat een ongelooflijk zwaar karwei het was, om het nijlpaard uit het moeras te trekken.”
Ik weet hoegenaamd niet door welke associaties het nijlpaard op het schaakbord terechtkwam. Hoewel de toeschouwers ervan overtuigd waren dat ik de stelling op het bord aan het bestuderen was, probeerde ik nu met al mijn schoolse kennis dit vraagstuk op te lossen: HOE haal je dat nijlpaard uit dat moeras? Ik herinner me dat ik er een autokrik bij haalde, dan allerlei hefbomen, en op den duur kwamen er zelfs een helikopter en touwladders aan te pas.
Na langdurig denkwerk moest ik mijn nederlaag als ingenieur toegeven en dacht ik met enige verslagenheid: ”Ach ja, dat het dan maar verzuipt.” En meteen verdween het nijlpaard. Weg van het schaakbord, zo plots als het gekomen was, zonder enige hulp. Nu leek de stelling opeens niet zo ingewikkeld meer. Ik besefte dat het onmogelijk was om alle consequenties van het offer helemaal door te rekenen en dat het paardoffer op intuïtie gespeeld zou moeten worden. Het zou een interessante partij worden.
De volgende dag las ik met veel genoegen in de krant dat Mikhail Tal, na zorgvuldig veertig minuten lang over de stelling nagedacht te hebben, een zeer accuraat berekend stukoffer deed.

–Mikhail Tal, “The Life and Games of Mikhail Tal.”
tal-vasiukov

Geplaatst in Schaakverhalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.