Clubavond 11 mei 2017

Beste houtschuivende medemensen,

Na wat aprilse grillen was het aan de meise moesson om te proberen de schakers thuis te houden. Een beetje schaker schrikt hier echter niet voor terug en er waren dan ook maar liefst zes borden bezet door doorweekte schakers waarop puntjes verdiend konden worden voor het clubkampioenschap.
Zo was er de partij tussen Kristof en Marc O. Ik ben regelmatig gaan kijken en Marc had echt wel een betere stelling. Als hij even later een stuk voor komt te staan houdt Kristof het niet meer en geeft op. Achteraf zei hij dat hij al op zet 6 een foutje gemaakt had en op achtervolgen aangewezen was.
(Eigenlijk was er voor Kristof nog niets aan de hand na zet 6, het was alleen even schrikken. Maar op zet 14 ging het wel echt mis. – Marc)

Ook Joan en Peter Van der Avort plaatsten zich tegenover elkaar om puntjes te pakken, het leek een lang gelijk opgaande partij te zijn tot Peter een acute aanval van schaakblindheid te verwerken kreeg (misschien door de bloeddrukval van een leegbloedende duim?)

en een stuk achter kwam waarop hij opgaf. Een vol punt voor Joan.
Ook Bob en Philip hadden de regen getrotseerd om hun partij af te werken. Ook deze match leek lang gelijk op te gaan

tot er wat geruild word en beide heren het eindspel ingaan. Hier heeft Bob echter een volle pion voorsprong, Philip ziet het niet meer goedkomen en geeft op.
Dan de partij tussen Bart en Sebastiaan. Beide heren kennen hun opening goed maar toch worden er aan beide kanten kleine foutjes gemaakt. Uiteindelijk beslist een eeuwige schaak de partij en remise is de uitslag.

Dan zitten er nog vier schakers te zweten. Zo zit Stijn tegenover Manu en weer is ie in een zwaar gevecht verwikkeld met de tijd. Op zet twintig zijn er aan beide kanten maar twee pionnen en één stuk geslagen, maar Stijn heeft nog slechts 15minuten om de resterende 20 zetten te doen. Het is dan ook een heel complexe stelling en hij neemt zijn tijd -die hij eigenlijk niet meer heeft. Op één minuut van het eerste anderhalf uur vraagt hij Marc W. om als secondant op te treden en de volgende zetten te noteren.

In tegenstelling tot de secondanten van dit duel mocht Marc zijn taak comfortabel zittend uitvoeren.

Manu was echter heel de tijd bezig met een slinkse matdreiging op poten te zetten en twee zetten later zet hij Stijn genadeloos mat. Beide heren analyseren de stelling nadien nog eens uitgebreid en dan blijkt hoeveel mogelijkheden beiden hadden om alsnog te winnen. En Stijn had dus toch echt wel een zeer goede stelling

die op winst kon uitdraaien, mocht hij dus niet zo geworsteld hebben met de klok.
De langste partij van de avond wordt uitgezweet door Fred en Ad. Het is een complexe, maar zeer lang gelijk opgaande partij.

Naar het eindspel toe hebben beide heren nog hun torens en een handvol pionnen. Ad heeft echter een pion meer en als deze dan ook nog op promoveren staat ziet Fred het niet meer goedkomen en gooit de handdoek op het bord. Achteraf zei Ad dat hij de opening van deze partij sinds 1972 niet meer gespeeld had, dus toch proficiat dat hij in de tussenliggende 45 jaar nog ongeveer wist wat er moest gespeeld worden.

Mikhail Botwinnik in een interview met Genna Sosonko in 1989.


Dan werd er door de andere aanwezigen die geen partij af te handelen hadden nog wat hout heen en weer geschoven en gedronken.
Er zijn dus nog wel wat partijen te spelen in deze tweede ronde. Nu maandag bijvoorbeeld hebben Jef W. en Jo afgesproken om te spelen en ook Luc en Fred handelen hun partij af, dit om 14u in het Sint Pieter, supporters zijn welkom.

Kampioenenspoor
Sebbe-Bart 0,5-0,5
Bob-Philip 1-0
Fred-Ad 0-1
Stijn-Manu 0-1
Kristof-Marc 0-1

Kneusjesspoor
Joan-Peter Van der Avort 1-0

Vriendelijke schaakgroet,
uw secretaris

Geplaatst in Clubavonden, Partijen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.