Drieëntwintig januari

Historici hebben weinig bijzonders te vermelden over 23 januari. In 1973 was het de dag dat Nixon aankondigde dat een akkoord bereikt was om de oorlog in Vietnam te beëindigen. En een dikke 2000 jaar geleden zou dat de dag geweest zijn waarop ons aller Marieke, (die van Bethlehem weetjewel) verloofd geraakte met Jozef.

Rosso Fiorentino - De Verloving van de Maagd

Rosso Fiorentino – De Verloving van de Maagd

 

Maar de gebeurtenissen die zich dit jaar op die dag in de gelagzalen van St.-Pieter afspeelden, hebben waarschijnlijk nog nergens vermelding gekregen, tenzij dan mondeling. Hoog tijd dat daar verandering in komt.

Ik had geen partij gepland voor die avond: ik had al tegen Dries gespeeld, en mijn andere openstaande partijen konden nog niet gespeeld worden omdat mijn tegenspelers andere katjes te geselen hadden. Tenminste, dat dacht ik, want toen ik daar aankwam bleek Jef P. het voor bekeken te houden dit seizoen omdat hij een gedeelte van het skelet ging laten vervangen, ter hoogte van de heup. Wij wensen hem bij deze een spoedig herstel en een goede gezondheid!
Hierdoor kwam Yves zonder tegenstander te zitten. Dat kwam me wel goed uit, ik zou hem wel even partij geven! Met het devies van die grote zwarte schaker in mijn achterhoofd “Float like a butterfly, sting like a bee” betrad ik vol zelfvertrouwen de ring, maar Yves had de rolverdeling niet goed begrepen en voor het einde van ronde 1 lag ik zelf al ruggelings op het canvas.

Float like a butterfly, sting like a bee.

Float like a butterfly, sting like a bee.

Fluks rechtgekrabbeld concentreerde ik me dan maar op de andere partijen.
Wanneer ik langs het tafeltje van Peter VDA – Kristof struinde, ervoer ik onmiskenbaar een amicale sfeer. Ik dacht “dat wordt hier remise”, maar Kristof bleek achteraf het hele punt genomen te hebben.

Marc W stond tegen Jef W een beetje slechter, maar er was niet echt iets aan de hand tot op zet 29, tot Marc zonder reden een paard af gaf aan de grote Bruinissimo. Zij die Gewoon Te Gek hebben gezien weten wie ik bedoel. Daarna zag de situatie er al vlug anders uit en Marc hield het ook maar voor bekeken.

De partij Peter DH – Luc is gewonnen door de zwartspeler. Hij stond ook iets beter genoteerd bij de bookmakers.
Een partij met een heel bijzonder einde was wel die van Jo tegen Bob. De hele partij stond Jo beter, maar op zet 37 beslist Bob dan opeens om zonder noemenswaardig tegenwerk een pion richting promotie te sturen. Het leek niet helemaal volgens de afspraak volgens Jo, maar dat was dan weeral dat.

Peter W kan in zijn partij tegen Bart niet voorkomen dat deze ondanks een foutje hier en daar de partij naar zich toe schuift. Net voor het einde krijgt hij dan nog een toren van Bart op een dienblaadje aangereikt, maar het hoeft niet meer voor Peter. Het kan ook zijn, het is zelfs veel waarschijnlijker dat Peter het even niet gezien had omdat hij zich al concentreerde op een ongelukkige afloop. Een self fulfilling prophecy als het ware.

En toen dat allemaal achter de rug was, zaten daar nog Stijn en Immanuel, gewapend tot de tanden te zweten bij een partij die perfect in evenwicht was. En dat misschien al een hele tijd was? Enkele keren zag men de gedachte “tijdnood” door de schaakruimte zweven, maar zover kwam het toch niet. Wel kwam er een lange zettenreeks die hoegenaamd niets wezenlijks aan de stelling veranderde. En er kwam ook een remisevoorstel van Stijn, dat door Immanuel – tot ieders verbazing – niet aangenomen werd. Stijn kon zich niet beroepen op remise wegens herhaling van zetten, of op de 50 -zettenregel, want er werd al even niet meer genoteerd. Het zag ernaar uit dat de partij niet voor sluitingstijd zou beslecht zou kunnen worden, maar toen liet Immanuel een steekje vallen door zijn toren op een verkeerd veld te zetten. Er werd nog druk, heel druk, met verhitte gemoederen over de partij gediscussieerd. Maar iedereen, behalve Immanuel natuurlijk, was het er over eens dat hij beter het remisevoorstel had aanvaard. Winst dus voor Stijn!


Groep A
Marc O – Yves 0 – 1
Jo – Bob 0 – 1
Peter W – Bart 0 – 1
Immanuel – Stijn 0 – 1
Groep B
Marc W – Jef W 0 – 1
Peter VDA – Kristof 0 – 1
Peter DH – Luc 0 – 1

Als onze meest fictieve medewerker, den Alain, de uitslagen fatsoenlijk heeft ingevuld, is dit toch een tabel die schreeuwt om een complottheorie? Of niet soms?

Als het aan mij lag, twee punten erbij voor de beste fantast!

Waarom wint zwart altijd op donderdag 23 januari?

Geplaatst in Clubavonden, Clubkampioenschap, Uitslagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.