Zwarte Donderdag

Beste schakers,

Onze prijsvraag om een aannemelijke complottheorie over de gebeurtenissen in St.-Pieter op 23 januari 2020 heeft heel wat reacties gehad. We wisten natuurlijk van tevoren dat inventiviteit een aangeboren eigenschap is van de schaker, en dat bleek duidelijk uit de inzendingen. En dus, het moet gezegd worden: het was moeilijk kiezen. In vele gevallen was de theorie zo aannemelijk dat we twijfelden of het een theorie was dan wel de waarachtige onthulling van een complot. Andere inzendingen waren dan weer ronduit grappig, wat ook beloond werd met een goede score door de schuddebuikende jury. Enkele kandidaten verklaarden het fenomeen op astrologische wijze, en natuurlijk wist Nostradamus het ook al, maar deze inzendingen kregen minder waardering van de jury.

Na langdurig overleg was de jury het eens: het meest overtuigende materiaal kwam van Dries.

Er gaat al langer het gerucht dat er zo omstreeks de Paasperiode een witte donderdag te rapen valt, veel minder gekend is de zogenaamde zwarte donderdag van Januari, deze komt enkel voor als men het jaartal met slechts twee cijfers kan schrijven, de donderdag in kwestie de voorlaatste van de eerste maand van het jaar blijkt te zijn en dus de witspelers niets in de pap te brokken hebben…
Maar het kan ook zo zijn, natuurlijk, dat Russische matchfixers illegale gokkantoren runnen in de buitenwijken van Moskou en reeds geruime tijd onbeduidende belgische schaakclubs afschuimen op zoek naar avonden om geld op in te zetten…
Één van de twee theorieën is waarschijnlijk niet hélemaal onjuist…

Gewoon Te Gek

Hoe gek is de gemiddelde schaakspeler eigenlijk? Gezien door de ogen van een gemiddelde schaakspeler valt dat nogal mee, natuurlijk, maar het valt niet te ontkennen dat er in de opvatting van het grote publiek een onmiskenbare link bestaat tussen schakers en waanzin.
“Nee, mevrouw/mijnheer, wij zijn niet gekker dan andere hobbyisten,” besluiten wij na summier opzoekingswerk op het internet. Er is zelfs geen reden om aan te nemen dat wij ons normaler voordoen dan we eigenlijk zijn.
Dat is wèl de hoofdbekommernis van de bewoners van Huize Waterheidestraat – een tussenstop tussen de psychiatrie en de normale wereld -, maar zij hebben er dan ook wel wat bij te winnen. Immers, tenzij ze de schepen kunnen overtuigen dat ze de weg naar de normale wereld al ingeslagen zijn, dreigt die de geldkraan dicht te draaien.
En daarbij krijgen ze de hulp van hun buren, waaronder een goochelaar (schaker, boekbinder, decorbouwer in het echte leven). Of dat werkelijk een hulp is, kan u komen ontdekken in de Djoelen op
vrijdag 31 januari om 20 u.
zondag 2 februari om 15 u.
vrijdag 7 februari om 20 u.
zaterdag 8 februari om 20 u.

Tickets kosten € 10 of € 9 euro voor wie jonger is dan 12 of ouder dan 60.
Wacht niet te lang met reserveren, de voorstelling van zaterdag 1 februari is al uitverkocht.

RESERVEREN

Schilderessen schilderen schakers

Er wordt wel eens gezegd dat veel schakers een getroebleerde relatie met vrouwen hebben.
Ik geloof daar niets van. Ik heb met al mijn vrouwen steeds een relatie gehad met als basis een grote bewondering voor het schone geslacht. Regelmatig, tussen twee schaaksessies op het internet door, dwalen mijn gedachten al eens af, en dan wil ik wel eens pauzeren met een vergelijkende studie naar de diverse kwaliteiten en vaardigheden van verschillende specimen van homo sapiens (f).
Voordat uw fantasie op hol slaat, wil ik opmerken dat het niet nodig is dat de privacyknop van mijn browser bij deze onderzoekingen is ingedrukt, zoals uit het resultaat mijner doorvorsingen moge blijken. Mijn nieuwsgierigheid betreft namelijk meer de artistieke talenten van Eva. Er is vanzelfsprekend geen twijfel aan dat ze die heeft, maar waarom komen we niet meer vrouwennamen tegen in de verkoopscatalogi van Sotheby, Christie’s, en in de top van de Elorankings?
Volgens mij zijn ze er te slim voor. Mannen spenderen altijd zo veel tijd en energie in het behalen van de eerste plaats, de beste te willen zijn, dat er voor echt belangrijke dingen zoals rozen, rumbonen en rode wijn nog weinig tijd rest.

De dames daarentegen pakken het een beetje anders aan, laten de ranglijsten voor wat ze zijn en genieten meer van het leven. Dat zei onder andere Cindy Lauper al in 1984.

Deze en andere reflecties dwaalden door mijn hoofd terwijl ik de virtuele galerie bezocht die gegenereerd was door Google na de zoekopdracht “women paint chess players for fun”.

 

Sofonisba Anguissola – The Chess Game

Sofonisba Anguissola (Cremona, 1532- Palermo, 1625) was een Italiaans schilder ten tijde van de Italiaanse renaissance. Als innovatieve portretkunstenaar was zij een van de eerste wereldberoemde vrouwelijke kunstschilders. Onze Vlaamse schilder Antoni Van Dijk ging haar opzoeken toen ze al 92 was. Hij kreeg volgens eigen zeggen de beste raadgevingen over de schilderkunst van zijn leven van haar.

Evgenia Petrovna Antipova – Boys in the Garden

Evgenia Petrovna Antipova (Toropets, 1917 – Sint-Petersburg, 2009) was een Russische kunstenares en een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de School van Leningrad.

Norah Borges – Ajedrez

Leonor Fanny “Norah” Borges Acevedo (4 March 1901 – 20 July 1998), was een visueel kunstenaar en criticus, lid van de Florida groep, zuster van de Argentijnse schrijver Jorge Luis Borges.

Ferdinand en Miranda spelen schaak – Lucy Madox Brown

Lucy Madox Brown (Parijs, 19 juli 1843 – San Remo, 12 april 1894) was een Engels kunstschilderes en schrijfster. Haar werk wordt geassocieerd met de beweging van de prerafaëlieten. Ze stond bekend als een zeer belezen vrouw. Ze heeft heel wat inspiratie gehaald uit de werken van Shakespeare. Hiernaast een tafereel uit “The Tempest”

Margaret Fitzhugh Browne – Before the Fight

Margaret Fitzhugh Browne juni 1884 – januari 1972, Boston, Massachusetts ), schilderde portretten, stillevens en binnenhuistaferelen. Van Picasso’s werk zei ze ooit “raar spul”. Ze heeft eens “The Chess Player” geschilderd. Of de meneer hiernaast kan schaken is me niet bekend, maar het werk heet “Before The Fight”

Chessboard- Dorothy Mead

Dorothy Mead (1928–1975) was Britse schilderes die nogal vlot met het penseel zwaaide, maar toch zeer gewaardeerd is bij de kunstcritici. Nevenstaande afbeelding van een schaakbord hangt in het Tate in Londen.

The Chess Game – Alice Kent Stoddard

Alice Kent Stoddard (1883–1976) was een Amerikaanse schilderes van portretten, landschappen en zeegezichten. Veel van haar werken zitten in privé collecties. Tijdens WOII ontwierp ze gevechtsvliegtuigen.

Chess – Maude Sumner

Maud Frances Eyston Sumner (1902–1985) Geboren in Zuid-Afrika, geschoold in Oxford (GB), verhuisd naar Parijs. Daar krijgt ze een beetje religieuze bevliegingen, vindt zowaar een vereniging die de Heilige Kunstschool heet, en maakt niettemin een schilderij met een schaakbord erop. Goed voor minstens 7 jaar vagevuur!

Endgame – Dorothea Tanning

Dorothea Tanning, ook wel Dorothea Ernst-Tanning (Galesburg, Illinois, 25 augustus 1910 – 31 januari 2012, New York) was een Amerikaanse schilder, graficus, auteur, beeldhouwer, modeontwerper en dichter. Haar werk wordt gerekend tot het Surrealisme. Was vermoedelijk een zeer amusante en begaafde kunstenares. In 1942 leerde ze surrealistische kunstenaar Max Ernst kennen op een feest. Tanning en Ernst deden en potje schaak, van het een kwam het ander en ze trouwden in 1946 in een dubbele ceremonie met de kunstenaar Man Ray en Juliet Browser. Ze bleef met Ernst gehuwd tot aan zijn dood in 1976.
Dorothea Tanning overleefde haar man meer dan 35 jaar. Ze overleed in 2012 op 101-jarige leeftijd.

 

Denk Aan Mij

Toneel, wat is dat anders dan spelen. En spelen, dat is toch wat schakers doen. Minstens drie dolende koningen werken dit jaar mee aan een toneelstuk dat opgevoerd wordt in Oud-Turnhout dit weekend. Eén decorbouwer, één medewerker van den Alain en dan nog iemand die al miljoenen pinten getapt heeft in zijn leven.
Denk Aan Mij heet stuk en het gaat over de vrouwen. Niet over alle vrouwen, alleen over de ex-vrouwen van den Bob. Niet dolende-koning-Bob, een andere. En verder weet ik er ook niet veel van. Meer uitleg vind je door op de afbeelding te klikken.

Denk aan mij

De vier ex-vrouwen van den Bob

Schakende paters in Corsendonk

De Dolende Koningen die gisteren naar de kaasfeesten in de Priorij van Corsendonk zijn geweest, hebben daar wellicht twee bekende paters tegengekomen. En wie die goed in de smiezen hield, kon ze misschien ook betrappen op een een stiekem spelletje schaak.

Pater Scriptorus en pater Josephus.

Stiekem, want de houding van de Roomse Kerk tegenover Schaken is vaak heel misprijzend en afkeurend geweest. Ambigu op zijn best. En andere godsdiensten waren vaak nog erger.
Zo werd in 1005 het schaken verboden in Egypte, en alle borden en stukken moesten verbrand worden. Door de eeuwen heen werd schaken door verschillende machthebbers, seculier en religieus, verboden. In 1981 nog door de Ayatolla Khomeini in Iran.

De laatste tijd is de houding van de R.-K. Kerk veel toleranter geworden. Er zijn pausen geweest die schaakten, en van Karol Wojtila zijn wel enkele schaakproblemen bekend.

Oplossing

En tenslotte is daar nog ex-priester William Lombardy, de coach van Bobby Fischer. Hij heeft zijn kap over de haag gegooid omdat hij het met verschillende verplichte praktijken binnen de Rooms-Katholieke Kerk niet eens was. Zoals het celibaat (natuurlijk). U kent hem nog wel van Pawn Sacrifice

Bob Roes exposeert

Wij, artiesten van de Dolende Koning, leveren op menige donderdag een kunstwerk af. Om hiermee de aandacht van een groter publiek te trekken, hanteren we echter het verkeerde soort hout. Met een penseel, bijvoorbeeld, en flink wat talent, lukt dat beter. Kijk maar naar onze Bob, die ons uitnodigt op de opening van de tentoonstelling :
The Moment is yours – Bob Roes
Vrijdag 28 april 20u
Gemeenschapscenter ’t Heilaar
Heilaarstraat 35
2340 Beerse
Met een inleiding van Wim Paeshuyse

“The moment is yours” in de pers:

Het familieportret, het bezoek met bloemen als een vage herinnering in “la visite”, de schrijfster aan de tafel in “the attempt 13”, de ontvouwde vlag in “evolution is the exception, extinction is the rule”, de verloren blik in de vallei in “the pursuit of happiness, interrupted”… Allemaal momentopnamen verstilt in een schilderij van Roes. Je voelt het betekenisloze van elke handeling of situatie die Roes zorgvuldig distilleert uit “gevonden” beelden, beelden die uitmunten in het ontbreken van een kader, een context die betekenis zou kunnen oproepen. De wanhopige poging tot zingeving lijkt reeds lang vervlogen.  In zijn laatste werken toont Roes zijn kunsten in schilderijen met bomen in het bos. De rust, harmonie en eenvoud van de schrale natuur op arme zandgronden rond Turnhout. De kleuren evoceren nog steeds Roes typisch dreigende ondertoon van onbehagen, zoals in vroeger werk. De vraag stelt zich of hij als Lieremanschilder eindigt, of is dit wederom een tijdelijk rustpunt in zijn zoektocht?

Om Bob’s talent om zaken, gebeurtenissen of gevoelens plastisch uit te drukken werkelijk te waarderen, helpt het om gelijkaardige pogingen van mindere meesters naast zijn werk te zetten:

the moment is yours – Bob Roes

een trosje bomen – Leonardo Da Vinci

evolution is the exception, extinction is the rule – Bob Roes

menselijke evolutie – Onbekende Meester

the pursuit of happiness interrupted – Bob Roes

happiness – Leonid Afremov

the attempt 13 – Bob Roes

the attempt – Fanya Kaplan

Philip Vlemmings


Wanneer ik vroeger aan gitaar dacht, dan dacht ik aan Paco de Lucia of aan Jan Akkermans of zo. Sinds ik Philips gitaarmuziek gehoord heb, is dat niet meer zo. Ik ken nog niets om het mee te vergelijken.

Zoiets misschien, dat kan wel. De beschrijving op zijn website zal wel accuraat zijn, ik ken niet genoeg van muziek om daarover te oordelen, maar ik weet wel wanneer ik een goed stuk muziek hoor.
Zoals bijvoorbeeld op 11 maart, in de Djoelen. Dan gaat hij ons namelijk vergasten op een gezellig onderonsje.

Chess, de musical.


Vlaams minister van Cultuur Sven Gatz geeft voor de periode 2017-2021 geen enkele subsidie aan een productie-maatschappij die musicals maakt. Nochtans is er een heuse heropleving van de musical. Kijk maar naar La La Land. Of naar Chess, de Musical. De liefhebbers van de musical onder ons select groepje schaakliefhebbers – toch het kruim van de Kempen – kunnen hun interesses combineren, maar ze moeten er wel voor naar Sint-Niklaas. Er bestaat ook een Wikipedia-pagina over de productie.

De hemelpoort in een Wuytsiaans decor.

Ons aller collega-hobbyist Jef Wuyts hanteert graag hout. Een keer per week er een beetje mee zitten schuiven is lang niet genoeg: Jef knutselt heel wat af in zijn vrije tijd, en als er thuis niets meer te klussen is, bouwt hij decors voor de toneelvereniging van zijn echtgenote.
En wat is nu een toneelstuk zonder decor? Waarop zou Julia hebben moeten staan dan, als de Jef daar geen balkon getimmerd had?
Maar kom, genoeg gezeverd. Wat ik wou zeggen: zie hieronder de gelegenheid om een voorstelling bij te wonen van Theater Tintel, de toneelvereniging van Relinde, de eega van de Jef. Het is een blijspel dat zich afspeelt bij de hemelpoort, majestueus vormgegeven met authentieke Wuytsiaanse decors.