Bob Roes exposeert

Wij, artiesten van de Dolende Koning, leveren op menige donderdag een kunstwerk af. Om hiermee de aandacht van een groter publiek te trekken, hanteren we echter het verkeerde soort hout. Met een penseel, bijvoorbeeld, en flink wat talent, lukt dat beter. Kijk maar naar onze Bob, die ons uitnodigt op de opening van de tentoonstelling :
The Moment is yours – Bob Roes
Vrijdag 28 april 20u
Gemeenschapscenter ’t Heilaar
Heilaarstraat 35
2340 Beerse
Met een inleiding van Wim Paeshuyse

“The moment is yours” in de pers:

Het familieportret, het bezoek met bloemen als een vage herinnering in “la visite”, de schrijfster aan de tafel in “the attempt 13”, de ontvouwde vlag in “evolution is the exception, extinction is the rule”, de verloren blik in de vallei in “the pursuit of happiness, interrupted”… Allemaal momentopnamen verstilt in een schilderij van Roes. Je voelt het betekenisloze van elke handeling of situatie die Roes zorgvuldig distilleert uit “gevonden” beelden, beelden die uitmunten in het ontbreken van een kader, een context die betekenis zou kunnen oproepen. De wanhopige poging tot zingeving lijkt reeds lang vervlogen.  In zijn laatste werken toont Roes zijn kunsten in schilderijen met bomen in het bos. De rust, harmonie en eenvoud van de schrale natuur op arme zandgronden rond Turnhout. De kleuren evoceren nog steeds Roes typisch dreigende ondertoon van onbehagen, zoals in vroeger werk. De vraag stelt zich of hij als Lieremanschilder eindigt, of is dit wederom een tijdelijk rustpunt in zijn zoektocht?

Om Bob’s talent om zaken, gebeurtenissen of gevoelens plastisch uit te drukken werkelijk te waarderen, helpt het om gelijkaardige pogingen van mindere meesters naast zijn werk te zetten:

the moment is yours – Bob Roes

een trosje bomen – Leonardo Da Vinci

evolution is the exception, extinction is the rule – Bob Roes

menselijke evolutie – Onbekende Meester

the pursuit of happiness interrupted – Bob Roes

happiness – Leonid Afremov

the attempt 13 – Bob Roes

the attempt – Fanya Kaplan

Philip Vlemmings


Wanneer ik vroeger aan gitaar dacht, dan dacht ik aan Paco de Lucia of aan Jan Akkermans of zo. Sinds ik Philips gitaarmuziek gehoord heb, is dat niet meer zo. Ik ken nog niets om het mee te vergelijken.

Zoiets misschien, dat kan wel. De beschrijving op zijn website zal wel accuraat zijn, ik ken niet genoeg van muziek om daarover te oordelen, maar ik weet wel wanneer ik een goed stuk muziek hoor.
Zoals bijvoorbeeld op 11 maart, in de Djoelen. Dan gaat hij ons namelijk vergasten op een gezellig onderonsje.

De hemelpoort in een Wuytsiaans decor.

Ons aller collega-hobbyist Jef Wuyts hanteert graag hout. Een keer per week er een beetje mee zitten schuiven is lang niet genoeg: Jef knutselt heel wat af in zijn vrije tijd, en als er thuis niets meer te klussen is, bouwt hij decors voor de toneelvereniging van zijn echtgenote.
En wat is nu een toneelstuk zonder decor? Waarop zou Julia hebben moeten staan dan, als de Jef daar geen balkon getimmerd had?
Maar kom, genoeg gezeverd. Wat ik wou zeggen: zie hieronder de gelegenheid om een voorstelling bij te wonen van Theater Tintel, de toneelvereniging van Relinde, de eega van de Jef. Het is een blijspel dat zich afspeelt bij de hemelpoort, majestueus vormgegeven met authentieke Wuytsiaanse decors.