Open Leuven, deel 2.


RONDE 2: Van Brenk, Bert – Van der Avort, Bart
Toch een beetje onder de indruk van het verlies in de eerste partij, door een domme zetverwisseling op zet 20, begin ik met vastberadenheid aan de tweede ronde, dit keer met de zwarte stukken tegen een Nederlander die 1452 ELOs waard zou zijn. Er volgt een partij waarbij de witspeler elk aangevallen stuk afruilt en een remise is een logisch gevolg, toch zaten er heel wat onnauwkeurigheden en fouten in deze partij.
Laat ons ze wat van nabij bekijken.
1.d4 g6 2.e4 beter ware 1. e4 geweest als je dan toch e4 wil spelen, maar soms wordt de gebruikte zetvolgorde aangewend om de Sicilianen te mijden of de Indische verdedigingen zoals Nimzo & Dzindzi-Indisch te ontlopen. Wit faalt hierin. want na 2… ♝g7 3.♗c4 d6 4.♘c3 c5? denkt Zwart verder te kunnen zetten met Siciliaans of Beefeater (hij laat de optie nog open), maar beter was bijvoorbeeld:[4…♘f6 5.♘f3 0–0 6.0–0 ♘xe4 7.♘xe4 d5 8.♗d3 dxe4 9.♗xe4]

5.♗e3? gelukkig vervolgt Wit met een fout. Hij had beter verdergezet met 5.dxc5 ♗xc3+ 6.bxc3 ♘f6 7.cxd6 ♕xd6 8.♕xd6 exd6 9.f3 ♗e6 10.♗b3 ♘bd7 11.♘e2 d5. Maar ook zwart gaat opnieuw in de fout door 5…♘d7? te spelen, in plaats van op te volgen met 5. … cxd4 en dan: (6.♗xd4 ♘f6 7.f3 ♘c6 8.♗f2 ♘a5 9.♗d3 0–0 10.♘ge2 ♘d7 11.♘d4 ♘e5 12.♗e2)

6.a3? de vierde fout op rij, veel te passief, beter ware (6.dxc5 ♗xc3+ 7.bxc3 ♘e5 8.♗b3 ♘f6 9.♘e2 dxc5 10.♕xd8+ ♔xd8 11.0–0–0+ ♔e8 12.♗xc5 ♘xe4) Fritz 15 geeft deze zet zelfs als blunder aan omdat de kansen nu keren in het voordeel van de zwartspeler, 6…cxd4 heeft hij een vork: het paard op c3 en de loper op e3, de loper moet slaan. Zwart wint een pion.

7.♗xd4 ♘gf6 8.♘f3 0–0 9.0–0 ♘c5 10.e5 ♘fe4 11.♘xe4 ♘xe4 12.exd6 ♘xd6 13.♗xg7 ♔xg7 14.♕d4+ f6 15.♗b3, na een reeks afruilzetten speel zwart het ietwat onnauwkeurige 15. …b5?! een betere verderzetting was bijvoorbeeld: 15…e5 16.♕d5 ♘f7 17.♕c4 ♘d6
met een gelijke stelling. 16.♖fd1 ♗b7?! 17.♕g4?! 17…♕c8 18.♕xc8 ♖axc8 19.♘d4 ♔h6?! met deze zet wilde zwart uit de vork op f6 gaan, maar een eenvoudiger en betere oplossing ware 19…♖fe8geweest.

20.♖e1? e5 21.♘e2?! ♘c4 22.♗xc4 zwart beperkt de activiteit van de loper en wit ruilt deze prompt af, voor de zoveelste keer in de partij. ♖xc4 23.c3 ♖c7 24.♖ad1 ♖ff7 25.♖d2 ♖fd7 26.♖ed1 ♗c6 27.♘c1 ♖xd2 28.♖xd2 ♖d7 29.♖xd7 ♗xd7 30.♘b3
Na deze zet spreekt Wit eindelijk uit waar het hem al heel de partij om te doen was. Hij vraagt of ik remise wil aanvaarden. De situatie: zwart heeft een witveldige loper en een pionnenmeerderheid op de koningsvleugel van 4 tegen 3. Wit brengt daar tegenover een Paard en een pionnenmeerderheid op de damesvleugel van 3 tegen 2. Ik denk op dat moment nog dat mijn loper sterker is dan zijn paard omwille van het feit dat er op beide vleugels gespeeld moet worden. Het is ijdele hoop. Na 30. …♗f5 31.f3 wordt de remise bezegeld met een handdruk, nadat ik vroeg of het offer nog geldde.


Na 31. f3 ½–½

Na deze partij was ik redelijk tevreden, maar toch had ik een dubbel gevoel. Mijn tegenstander speelde een laf schaak: elke kans hij had, ruilde hij materiaal af, zonder dat het ergens toe leidde. Toen ik hem daar naar vroeg, gaf hij toe niet goed te weten wat hij met mijn openeningsantwoord aan moest vangen en dus ruilde hij maar in de hoop spel te krijgen. Maar met 0,5/2 ging ik nog niet lopen mopperen.

De partij Jef Devocht – Jef Wuyts : remise

De strijdende Jeffen hebben de aandacht getrokken van Walter. Een van de redenen hiertoe is dat de partij in remise eindigde terwijl de strijd nog volop bezig was. De zwartspeler, de Jef, biedt dan remise aan in een mindere stelling, en de witspeler, Jef, lijkt wel content met dit aanbod en aanvaardt onmiddellijk. In een betere stelling. Misschien zat zijn rugpijn er voor iets tussen.

Ollies Analyse

Onze gewaardeerde huisanalyst Walter heeft nog eens een partij onder de loep genomen. Het gaat om de partij Ad-Peter DH van 26 april. Ad speelde nog eens een partij met de immer spectaculaire Fried Liver. Zo genoemd naar een Italiaanse uitdrukking, “zo dood als een stuk lever”. Zie ook een vroeger bericht op deze blog.

De partij Lars-Manu

Onze menselijke analist Walter heeft de merkwaardige partij tussen Lars en Manu onder de loep genomen, en dit zijn zijn bevindingen:

Het Olifantengambiet

Een schaakpartij die begint met de zetten 1. e4 e5 2. Pf3 d5 kunnen we klasseren onder het kopje C40, of ook wel onder Damepion-tegengambiet, dat mag ook, of nog, makkelijker voor het geheugen, het Olifantengambiet.

Het watte?

Sommigen zeggen dat het zijn naam te danken heeft aan het feit dat zwart in deze partijen direct het initiatief grijpt en de twee centrumpionnen naar voren duwt als ware het de slagtanden van een chargerende olifant.  En wit wordt dan ook vaak vermorzeld voor hij weet wat er eigenlijk gebeurd is.
Een bescheidener uitleg is dat de loper, het schaakstuk dat wij in het nederlands de loper noemen, dus, in veel talen de olifant genoemd wordt.  En de twee zwarte lopers krijgen in een partij die met de genoemde beginzetten gestart is, een bijzondere kracht toebedeeld.  Jaja, olifantenkracht, okee.

het geheugen

Elephas maximus ludens

Maar de enige juiste uitleg is pas geleden ontdekt door twee onbekende oudheidkundigen uit Oud-Turnhout: Bij een expeditie in de Alpen hebben prof. dr. M. Eauhmz en zijn collega drs. A. V.d. Haute na een decennialange zoektocht een eeuwenoud notitiebiljet gevonden, waarmee een nooit gepubliceerd maar veel doorverteld vermoeden nu onomstotelijk bewezen is.
Netjes getatoeëerd, in de Punische taal, op een gelooid olifantenoor vonden ze daar een schaakpartij met het onderschrift (vertaald:) Hannibal wint met zwart alle partijen die beginnen met 1. e4 e5 2. Pf3 d5

Dichter bij huis blijkt ook dat, als men leert het beest te besturen, er wel wat overwinningen mee te halen zijn.  Vraag maar aan ons aller vriend Ollie:

2…d5! zeg ik u 2…d5 begot!

Een rare vogel

In de tweede helft van de negentiende eeuw had de Britse schaakwereld met Joseph Bird een buitenbeentje in huis. Hij was een geen professionele schaker, maar leefde wel voor de schaaksport, deed aan vele toernooien mee en was steeds op zoek naar rariteiten en nieuwtjes. Hij won vele partijen met 1.f4, een weinig gespeelde en niet erg solide opening, maar in de handen van kenners als Bird, Olislaegers en Van De Heyning toch een geducht wapen.
In de dabase van chessgames.com staat er dit over de opening:

Number of games in database: 1963
Years covered: 1620 to 2017
Overall record:
White wins 35.9%
Black wins 41.8%
Draws 22.3%

Ook in Turnhout gebeurt het wel eens dat men een partij met deze beginzetten tegenkomt:

Walter bekijkt het anders.

Schaken tegen een computerprogramma kan wel eens verhelderend en instructief zijn, het is toch nooit zo plezant als schaken tegen een menselijke tegenstander. Die computers geven je nooit eens het gevoel dat je iets goed gedaan hebt, ook niet als ze geprogrammeerd zijn om af een toe eens een complimenteus zinnetje te braken. Daar trapt de doorgewinterde DoKo al lang niet meer in! Evenmin kunnen we ons verkneukelen over een blunder van de digitale tegenstander, want het ding maakt ze toch met opzet.
En net zo goed verkiezen we toch steeds een op mensenmaat gemaakte analyse boven een machine-uitdraai, hoe accuraat die ook moge zijn.
Daarom presenteren wij (den Alain en ik) hieronder met onversneden vreugde twee partijen die oud lid en toeziend voogd Ollie wel een expertise waard achtte.


Partijanalyse Bob-Lars

Walter en Fritz hebben een aangenaam onderhoud gehad met als onderwerp een interessante partij, de allereerste uit onze toernooitabel.

Hier zijn hun bedenkingen:

De Jef Bevocht De Luc

Moeilijk was het niet om den Alain zijn paswoord te weten te komen. De simpele ziel had gewoon zijn geboortedatum gebruikt.
Het was al even geleden dat hij me nog iets had doorgestuurd van de paar honderd mailtjes die hij dagelijks moet doornemen. De belangrijke moet hij mij doorsturen, maar hij zegt altijd dat er geen mails meer komen. Ik dus stiekem loeren in zijn digitale vuilbak en jawel hoor: van de eerste keer raak.
Onderstaande bijdrage is een analyse van niemand minder dan den Ollie, mede-oprichter (samen met Bob) van onze cultureelwetenschappelijke gezelschapsvereniging. Hij heeft zich al een tijdje niet meer tussen ons begeven, maar hij volgt ons. We voelen zijn hand op onze schouder.
De partij die zijn aandacht trok was die tussen Jef Devocht en Luc Jansen en Walter (den Ollie is Walter Olislaegers voor diegenen die hem niet zouden kennen) heeft die met grote expertise becommentarieerd.