Charge met het blanke zwaard.

Luc Jansen-Peter De Heldt


Luc ging fel van start en na enkele offers en 10 zetten zag het er zo uit. Deze stelling heb ik vier keer gevonden in online databases. Twee keer winst voor wit, twee keer winst voor zwart. Geen remises.

Clubavond 24 november 2016

Van de vijf partijen was de partij van Marc O tegen Luc het eerst afgelopen.  Marc was volledig kansloos tegen Luc en gaf er moedeloos na een klein uurtje de brui aan.  Dat gaf Luc de gelegenheid om diezelfde avond nog een tweede partij te spelen: Peter VdA speelde heel wat beter, maar toch niet goed genoeg.  Hij benutte niet al zijn kansen, en was al eens een beetje te gul: op de 17de zet bijvoorbeeld verzuimde hij een vijandig paard van het bord te nemen.  Later in de partij vergat Peter nog eens schaak te geven en zo de kwaliteit te redden.  Toen kwam het niet meer goed, en Luc kon twee streepkes bij zetten op 1 avond.
Op het achterste bord – of op het voorste, gezien vanaf de inkom van St.-Pieter – gooide Joan al zijn gewicht in de schaal tegen Karel.  Karel had een mooie partij gespeeld, maar had net ietsje te laat gezien dat hij met een toren de dame kon pennen.  Hij zag het op het moment dat hij de toren net had losgelaten.  Godmiljaarde!  En het punt was voor Joan.  Sebbe won met een paardvork op Dame en Toren van Giuseppe en Manu wist in zijn partij tegen Peter DH een zwarte pion op d3 te planten die daar uitgroeide tot serieus obstakel.  Moegetergd deed Peter tenslotte er nog een blundertje bovenop en toen was het materiaalverschil te groot.

Clubavond 17 november 2016

Het was weer een gezellige, maar wel bloedernstige avond in St.-Pieter. Acht partijen werden gespeeld, zestien stellen hersenen twee per twee gefocust op een slagveld van een kwart vierkante meter. De spanning was te snijden. Manu had dit al voorzien want hij had zijn zoon thuisgelaten, bij zijn studies.
Marc O won van Philip omdat hij al vroeg in de partij een stuk weg gaf.
Stijn won van Jef P.
Dr Patrick plaatst een offer, maar heeft iets over het hoofd gezien en verliest daarna van Joan.
Zeer spannend eindspel tussen Bob en Jo dat gewonnen wordt door Bob.
Maurits wint van Peter V.
Karel verloor van Jef W.
Jef D., tegen Kristof, was al vroeg in de partij in het voordeel, maar de spanning bleef erin zitten en Jef geraakte in tijdnood.  Daardoor verslapte zijn aandacht en liet hij zich alsnog mat zetten.
Manu won van Marc W., die zich gekipkapt voelde.

 

Partijen van 17 november 2016

Marc O. had het geluk dat Philip in een moment van onoplettendheid een stuk kado gaf. (Voor Marc zijn verjaardag allicht). Hij kon dit voordeel houden en wist uiteindelijk het punt binnen te halen.

Jef D. speelde, met wit, zijn specialisme: het koningsgambiet. Hij kwam op de tiende zet al een stuk voor, maar werd dan een beetje slordig. Hij kreeg het even moeilijk, maar haalde daarna zijn voordeel weer helemaal terug. Ondertussen bleef echter het klokje wel lopen, en Jef liet zich in een voordelige stelling, maar in acute tijdnood, pardoes mat zetten.

Een misrekeningetje van Jef P. kostte hem een toren. En de partij.

Jo en Bob speelden een heel interessante partij. Een ferm stuk duw- en trekwerk gaf Bob ruimtelijk overwicht, en de zwarte koning kon zijn centrumpion naar het promotieveld escorteren. Maar zover liet Jo het niet komen.

Karoji Foosim.

Terwijl in New York Carlsen en Karjakin strijden om de wereldtitel, kiest Karpov zijn tegenstander uit de categorie lichtgewichten. Of ukkepukken, beter. Hoe het clipje in mijn computer is verzeild geraakt weet ik niet, maar het is wel het zien waard. Stukken ervan toch, want het is in het Russisch en veel meer dan njet en da versta ik daar niet van. Maar ook zonder kennis van het Russisch is het wel begrijpbaar: in een soort Russische versie van “Little Big Shots” – ze hebben dat ginder ook, blijkbaar- wordt een manneke, juist uit het ei, opgevoerd dat als hobby schaken heeft. De tv-presentator heeft als verrassing de grote Karpov voor hem uitgenodigd en ze spelen een partijtje van een paar minuten. Het manneke verliest wel, maar heeft zich toch dapper geweerd. Rond minuut 10 in het clipje is dan te zien dat hij wat getroost moet worden door de mama, en het leed is rap vergeten als hij dan ook nog een medaille rond zijn nek krijgt en enkele schaakproblemen mag oplossen. Die zijn te zien op groot scherm, duidelijk zichtbaar, goed te volgen, op 11:45. Ik heb wel een tijdje puzzelplezier aan zulke opgaven, maar het manneke moet er amper naar kijken.

Kon Mikhail Tal een nijlpaard uit het moeras halen terwijl hij een GM-partij speelt?

Journalist: Om eventjes onze diepzinnige discussie te onderbreken en lichtjes van onderwerp te veranderen: gebeurt het wel eens dat er abstracte, niet schaak-gerelateerde gedachten in je opkomen tijdens een partij?
Tal: Jazeker. Ik zal, bijvoorbeeld nooit mijn partij met GM Vasiukov tijdens het USSR Kampioenschap vergeten. We zaten in een zeer ingewikkelde positie en ik was van plan een paard te offeren. Het was geen duidelijk offer; er waren heel wat variaties mogelijk, en ik scheen helemaal vast te geraken wanneer ik ze probeerde door te rekenen. Wanneer een subtiel antwoord van mijn opponent scheen te kloppen, zag ik in de plaats een totaal hopeloze situatie. Mijn hoofd vulde zich op korte tijd met een chaotische stapel zetten, en de variantenboom groeide razendsnel. En toen opeens, zonder duidelijke reden, hoorde ik in mijn hoofd de strofe van Korney Chukovsky: “Oh, wat een ongelooflijk zwaar karwei het was, om het nijlpaard uit het moeras te trekken.”
Ik weet hoegenaamd niet door welke associaties het nijlpaard op het schaakbord terechtkwam. Hoewel de toeschouwers ervan overtuigd waren dat ik de stelling op het bord aan het bestuderen was, probeerde ik nu met al mijn schoolse kennis dit vraagstuk op te lossen: HOE haal je dat nijlpaard uit dat moeras? Ik herinner me dat ik er een autokrik bij haalde, dan allerlei hefbomen, en op den duur kwamen er zelfs een helikopter en touwladders aan te pas.
Na langdurig denkwerk moest ik mijn nederlaag als ingenieur toegeven en dacht ik met enige verslagenheid: ”Ach ja, dat het dan maar verzuipt.” En meteen verdween het nijlpaard. Weg van het schaakbord, zo plots als het gekomen was, zonder enige hulp. Nu leek de stelling opeens niet zo ingewikkeld meer. Ik besefte dat het onmogelijk was om alle consequenties van het offer helemaal door te rekenen en dat het paardoffer op intuïtie gespeeld zou moeten worden. Het zou een interessante partij worden.
De volgende dag las ik met veel genoegen in de krant dat Mikhail Tal, na zorgvuldig veertig minuten lang over de stelling nagedacht te hebben, een zeer accuraat berekend stukoffer deed.

–Mikhail Tal, “The Life and Games of Mikhail Tal.”
tal-vasiukov

Clubavond 3 november 2016

Er zijn weer heel wat partijen gespeeld afgelopen donderdag. Zelf had ik het te druk tegen Mathias om de andere partijen goed te volgen.

Ad won van Karel, die toch helemaal niet slecht speelde hoor.
Jef Wuyts verloor na een leuke partij van Marc Ooms
Jo won van Guiseppe.
Philip won alweer, ditmaal van onze dr. Patrick. Ik had jullie verwittigd hè.
Fred won na een lange partij van Jef Devocht.
Manu won van Bart, die zijn uiterste best deed. Misschien zat de match van Anderlecht toch wat teveel in zijn achterhoofd.
Marc W had zijn handen vol met een goed spelende Mathias maar kon toch winnen na een paar mindere zetten van Matti
Toen iedereen naar huis ging waren Stijn en Sebastiaan nog aan het spelen tegen hun tegenstanders.
Volgens sms speelden Jef Peeters en Sebastiaan remise.
Stijn is gewonnen tegen Maurits.

Voorts nog een bedankje aan Luc die mij weer een hele doos vol stylo’s heeft bezorgd voor de club, vermits die verdwijnen als sneeuw voor de zon zijn die meer dan welkom, ze staan bij de voorzitter om aan te vullen indien nodig, thanks Luc